Sluit venster / Terug naar Catalogus
Advies voor het lezen:
Dit is een lang document dat in zijn geheel gelezen dient te worden. Het is aan te bevelen om het complete verslag (20 - 30 pagina's) af te drukken en het pas dan te lezen.
Astrologische kennis en tekst van
LIZ GREENE
Programmering van
Alois Treindl
PSYCHOLOGISCHE KINDERANALYSE
voor
Diana of Wales, geboren 1 juli 1961
Nr. 21221.62-4i11
Aries Astro-Services
Plaat 2, 1261 LH Blaricum
Tel/Fax 035-6424554 E-mail post@ariesastro.nl
Copyright Liz Greene and Astrodienst AG. Version 1.12
Een kind van de natuur * Binnen en buiten botsen met elkaar
III. De spelers in het verhaal
Een kind van de natuur * Een neiging om van zichzelf een mythische figuur te maken * Een ander helemaal willen bezitten * Vrolijk en eigenwijs * Karaktervast en met een magnetische aantrekkingskracht * Weggestopte gevoeligheid en stille dromen * Trots maskeert afhankelijkheid * Zich een beetje schamen over haar lichaam * Een gevoelige geest, klaar om uit te vliegen * Een grote behoefte om er bij te horen * Een kind dat echt van mensen houdt * Stilletjes een individualist * Het risico durven lopen dat anderen hun afkeuring laten blijken
IV. Emotionele behoeftes en patronen in relaties
Bevredig mijn nieuwsgierigheid! * Speciale behoeftes in relatie tot de ouders * Vader als bron voor creativiteit en inspiratie * Moeder ervaren als een vrouw die vrijheid nodig heeft
Angst om niet gewaardeerd te worden * De uitdaging om op eigen benen te staan
Geboeid zijn door anderen * Zichzelf ontwikkelen door met anderen een relatie aan te gaan
Copyright Astrodienst AG 1997. All Rights are reserved. 27-Oct-1997
Uw kinderen zijn niet uw kinderen.
Ze zijn de zonen en de dochters van het verlangen van het leven naar zichzelf.
Ze komen door u, maar ze zijn niet van u.
En al zijn ze bij u, toch behoren ze u niet toe.
U mag ze uw liefde geven, maar niet uw gedachten.
Want ze hebben hun eigen gedachten.
U mag hun lichaam onderdak bieden, maar niet hun ziel.
Want hun ziel verblijft in het huis van morgen, dat u niet kunt bezoeken, zelfs
niet in uw dromen.
U mag er naar streven aan hen gelijk te worden, maar niet proberen om hen aan u
gelijk te maken.
Want het leven stroomt altijd voorwaarts, en blijft niet talmen bij gisteren.
- Kahlil Gibran, De Profeet
De meeste ouders willen hun kinderen graag het beste geven dat ze kunnen bieden, op ieder niveau. Maar wat is dat, "het beste"? Minder verlichte ouders zien in hun kinderen het symbool van alle verloren mogelijkheden van hun eigen jeugd. Zij hebben geen beeld van een toekomst die voor het kind het meest geschikt is, maar hebben voor haar een toekomst op het oog die ze zichzelf wensten. Meer verlichte ouders zullen de wijsheid van Kahlil Gibran's woorden begrijpen. Ze herkennen hun kind niet alleen als een symbool van een nieuw leven, maar zien het ook als een kostbaar geschenk, iemand om voor te mogen zorgen: een ziel met een unieke individualiteit, die een levensreis begint waarbij niets van tevoren vastligt.Kinderen hebben hun eigen innerlijke blauwdruk voor het leven, onafhankelijk van externe factoren. Binnen elk gezin zullen twee kinderen - gegeven dezelfde ouders en dezelfde sociale en economische achtergrond - ieder vanaf hun eerste levensdag verschillende persoonlijkheden hebben en op verschillende manieren op de wereld om hen heen reageren. Kinderen zijn geen blanke formulieren, die de omgeving kan invullen. Als we onze kinderen "het beste" willen bieden moeten we hen eerst leren kennen, voordat we hen zo effectief mogelijk kunnen steunen in bovenal hun eigen behoeftes, die uiteraard anders zijn dan die van hun ouders.
Veel nuttige informatie over het opvoeden van kinderen kan gegeven worden door vrienden, familieleden, doktoren en kinderpsychologen. Ook het aanbod van beschikbare literatuur op dit gebied is ontzettend groot. Maar algemene regels over het ouderschap kunnen de unieke persoon die elk kind is, niet voldoende tot zijn recht laten komen. Hier kan de astrologie een diepgaande en creatieve bijdrage leveren aan ons begrip voor onze kinderen - en daarmee ook tot ons begrip van het kind dat we zelf eens waren. De geboortehoroscoop van een kind is een kaart met allerlei patronen en mogelijkheden, die al vanaf het moment van geboorte in dat kind aanwezig zijn. Als een volwassene naar zijn of haar geboortehoroscoop kijkt, hebben veel van deze mogelijkheden een bepaalde vorm gekregen. Dat heeft te maken met de opgedane levenservaring en met de keuzes die gedurende vele jaren steeds weer gemaakt zijn. Tijd, omstandigheden en relaties met anderen maken dat potenties vaste gedragspatronen en levenshoudingen worden. De ontplooiingsmogelijkheden van een kind kunnen heel gemakkelijk onderdrukt worden door allerlei eisen die binnen het gezin gesteld worden, en die met elkaar in tegenspraak zijn. Ook kunnen ongunstige omstandigheden hun ontplooiing belemmeren, terwijl er ook kans is dat de mogelijkheden van het kind simpelweg niet onderkend worden. Een kind in zijn jeugd al aanmoedigen om zijn mogelijkheden te gebruiken kan het helpen meer vertrouwen in zichzelf te krijgen, en geeft hoop op een toekomst die authentiek is, en bij hem of haar past. Dat geeft later weer meer geluk en levensvervulling.
Ook kinderen kennen hun innerlijke conflicten en onzekerheden en het is, net als voor volwassenen, gezond en heel gewoon om zo nu en dan eens bang te zijn. Maar elk individu heeft zijn eigen manier om met angst om te gaan, en sommige verdedigingsmechanismes worden niet altijd herkend. We zijn niets steeds in staat om de taal waarin de angst van onze kinderen zichtbaar worden te begrijpen, omdat we zelf niet precies dezelfde angst voelen. We lopen de kans de spot met hun benauwdheid te gaan drijven, of we gaan proberen ze te "genezen" op een manier, die totaal ongeschikt is voor het kind. De geboortehoroscoop weerspiegelt niet alleen aangeboren eigenschappen, maar laat ook de manier zien waarop een individu probeert zichzelf te beschermen tegen de onzekerheden van het leven. Als we inzicht krijgen in de aard van de angst van een kind kan haar dat enorm helpen om een innerlijk gevoel van zekerheid en durf te krijgen. Ieder kind heeft ook een hoogst persoonlijke manier om zijn gevoel van liefde en genegenheid te tonen, en zijn emotionele behoeftes zijn vaak heel anders dan die van zijn ouders. Het ene kind kan heel erg gesteld zijn op lichamelijke uitingen van liefde, terwijl het andere kind meer rationeel ingesteld is, en wil dat liefde blijkt uit met elkaar praten en het laten merken van echte interesse in zijn of haar denk- en leefwereld. Soms kan dit verschil in beleving leiden tot pijnlijke misverstanden tussen ouders en kind - en beide kunnen zich dan onbemind voelen, gewoon omdat hun manier van liefde tonen zo verschillend is. Inzicht in de unieke emotionele aard van een kind kan ons helpen om bruggen te bouwen, waardoor we liefdevoller en toleranter met onze kinderen om kunnen gaan.
Onze kinderen maken ons heel erg bewust van de continuïteit van het leven en geven ons hoop voor de toekomst. Beter dan proberen als ouders "perfect" te zijn of onze kinderen als "perfecte" kinderen op te voeden, kunnen we ons best doen om het recht van het kind een individu te zijn te respecteren, en het daarin te steunen. Dat maakt een relatie mogelijk die wederzijdse waardering en erkenning inhoudt, een relatie die voedend is en heelt, in plaats van verkrampt, verstikt en onzeker maakt. De geboortehoroscoop beschrijft niet het "lot" van een kind, en bevat ook geen voorspellingen van wat onze kinderen als volwassene al dan niet zullen worden - dat is iets wat in de eerste plaats afhangt van de keuzes die ze zelf zullen gaan maken. Ook is een horoscoop geen instrument voor onbewust ambitieuze ouders om te proberen invloed uit te oefenen op de bestemming van een kind. Vroeg of laat zal blijken wat het individuele karakter van een kind is - ondanks of misschien ook wel dankzij de manier van opvoeden. De horoscoop doet in feite niets anders dan een aantal personages weerspiegelen die op het toneel van het innerlijk een rol spelen, en bevat een verhaal, dat de tijd en de kans afwacht om concreet vorm aan te nemen. Het bezig zijn met de geboortehoroscoop van een kind is een ervaring die om bescheidenheid vraagt. Het is een ontroerende gelegenheid om vol respect deel te nemen aan een nieuw leven dat tot ontwikkeling komt.
- - -
Het rijke scala aan individuele bekwaamheden en mogelijkheden dat hier wordt geportretteerd via Diana's geboortehoroscoop, vindt plaats tegen de achtergrond van het temperament dat zij heeft. Dat temperament is misschien deels geërfd, maar het is beslist ook de weerspiegeling van een mysterieus wezenskenmerk, dat haar alleen toebehoort. We zouden deze aanleg haar psychologisch "type" kunnen noemen. Want Diana reageert meestal op een typische en karakteristieke manier op allerlei situaties waar het leven haar voor stelt - dat is zelfs in haar vroegste jeugd al te merken. Geen enkel kind is perfect of volmaakt, en alle kinderen hebben een bepaalde eigen manier om met uitdagingen, conflicten en problemen om te gaan, zoals bij het opgroeien duidelijk wordt. Net als de spieren van het lichaam winnen deze eigen sterke kanten van Diana's persoonlijkheid aan kracht naarmate ze meer gebruikt worden op haar weg van kind naar jonge volwassene.
Op dezelfde manier hebben alle kinderen bepaalde eigenschappen die er niet zo snel uitkomen en zich maar langzaam ontwikkelen, en die in hun kindertijd een bron van grote angst kunnen vormen. Diana's psychologisch type is niet iets statisch, en zal geen onveranderlijke grootheid blijven in de loop van haar leven. In ons allemaal is iets - of we dat nu het Onbewuste noemen, het Zelf of de Ziel - dat er een leven lang naar streeft om ook die eigenschappen een plaatsje te geven die in aanleg zwak zijn, geen aandacht krijgen of onvoldoende gewaardeerd worden. Dit mysterieuze "iets" is binnen Diana al aan het werk, en helpt haar haar persoonlijkheid te ontwikkelen langs wegen die voor haar het meest gezond en natuurlijk zijn. Het is een onderdeel van haar persoonlijkheid dat een centrale rol speelt, en dat dieper gaat en wijzer is dan zelfs de meest verstandige ouders. Op belangrijke momenten in haar jeugd, die archetypisch als een tweesprong in haar leven gezien kunnen worden, zal het Diana in allerlei conflicten betrekken. Daardoor zal zij dat deel van haar persoonlijkheid kunnen ontwikkelen dat tot dan toe niet zo erg goed uit de verf kwam, met als resultaat dat zij als mens completer wordt. Vroeg of laat doet het leven dit voor ons allemaal. Maar een van de leukste dingen van het omgaan met kinderen is het aanmoedigen van het aanwezige ontwikkelingspatroon (en daarvan te genieten). Het is het patroon waarvan we weten dat het helpt om het eigen innerlijk zelf van het kind zijn doel te laten bereiken: een uniek en evenwichtig persoon te worden, iemand die weet hoe hij om moet gaan met het grote scala aan ervaringen dat het leven biedt.
Diana is een kind dat in essentie een op de materie gericht karakter heeft, en op concrete zaken is ingesteld. Vanaf haar vroegste jeugd zal zij waarschijnlijk al een levendig, zintuiglijk en goed uitgebalanceerd contact hebben met de tastbare wereld om haar heen. Maar zij heeft ook een sterke verbeeldingskracht, en het is waarschijnlijk dat er een zekere spanning bestaat tussen deze beide kanten van haar persoonlijkheid. Daarom heeft zij steun en begrip van de mensen om haar heen nodig. Het is mogelijk dat deze fantasierijke maar ook onvoorspelbare kant van Diana er de oorzaak van is, dat zij lijdt aan vreemde en onverklaarbare angsten. Het is niet uitgesloten dat zij zal proberen deze angsten te bedwingen door heel erg haar best te doen om externe zekerheden te scheppen - zoals teveel met zijn huiswerk bezig zijn of met dingen die in huis moeten gebeuren, of door zich erg bezitterig te tonen ten aanzien van bepaalde voorwerpen of kleren. Dit soort angsten zijn niet "abnormaal", maar komen gewoon voort uit een karakter, dat twee heel verschillende kanten heeft. Zo'n polariteit, hoewel het tijd kost om er mee om te leren gaan, helpt Diana om een verstandig en praktisch ingesteld kind te worden, dat ook weet hoe zij haar ideeën en plannen concreet vorm moet geven. Het kan helpen om Diana aan te moedigen haar angsten onder woorden te brengen - door schilderen of tekenen als zij er niet graag over wil praten - want hoe vreemd en irrationeel ze ook lijken, deze angsten geven echt een bijzonder rijke fantasie weer. Zij kan die fantasie echter maar moeilijk een plaats geven in het al sterk ontwikkeld beeld van de materiële werkelijkheid dat zij heeft. Het is bijzonder belangrijk, als zij wat ouder wordt en zichzelf begint te ervaren als een onafhankelijk individu, dat zij geholpen wordt om deze twee kanten van haar karakter te leren begrijpen. Omdat haar kracht ligt in de concrete kanten van het leven, kan Diana al snel gaan ontkennen dat zij ook op het gebied van de fantasie iets kan, en zich enkel concentreren op lichamelijke activiteit, en op het behalen van resultaat alleen in de buitenwereld. Vermoedelijk zal zij intelligent en met het nodige geduld reageren op de eisen die het leven op materieel gebied stelt, de noodzaak van discipline inzien, en al vroeg leren wat persoonlijke verantwoordelijkheid inhoudt. Het gevaar is, dat deze nadruk op de fysieke werkelijkheid er de oorzaak van kan worden dat die erg actief aanwezige, maar soms angstig makende wereld van de fantasie vermeden wordt, terwijl dat juist iets is dat echt aangemoedigd moet worden, en naar buiten moet komen. Diana is diep van binnen een dromer, die uiterlijk waarschijnlijk de indruk geeft dat zij een actief en praktisch ingesteld kind is. Vermoedelijk zal het wel een aantal jaren duren voor zij echt weet welke van deze twee kanten het meest bij haar past. Met steun en begrip van de mensen om haar heen zal zij bij het opgroeien echter merken dat zij aan beide kanten evenveel heeft.
Zo erg zintuiglijk ingesteld zijn is één van de talenten die Diana heeft. Van jongs af aan is zij vermoedelijk al gevoelig voor alles wat mooi en harmonieus is, en het is belangrijk, dat zij een omgeving heeft waar het erg ordelijk en vreedzaam aan toe gaat. Het is mogelijk dat zij in lichamelijk opzicht al snel veel kan, want haar lichaam heeft een goed coördinatievermogen en zij kan zich heel elegant en sierlijk bewegen. Buiten in de natuur zijn, muziek en ritmiek vormen waarschijnlijk al heel vroeg een bron van vreugde en plezier, en Diana zou het wel eens heel fijn kunnen vinden om voor een huisdier te zorgen. Een warrige en chaotische omgeving kan haar heel erg van haar stuk brengen, want zij is gauw bang en beeldt zich al snel iets in. Onrust en allerlei plotselinge veranderingen kunnen dat proces heel gemakkelijk op gang brengen. Als zij zich bang voelt, heeft Diana herstel van zelfvertrouwen nodig, en orde om haar heen, wat kan gebeuren door zorgvuldig haar huiswerk voor school te maken en thuis mee te helpen met bepaalde karweitjes, want alleen door contact te maken met de wereld van concrete dingen kan zij opnieuw een gevoel van vertrouwen krijgen, van onafhankelijkheid en van veiligheid. Dit gericht zijn op de wereld van de materie helpt haar, zodra het sterk genoeg is, om al die lastige angsten te leren hanteren, en met al die angstaanjagende beelden, die regelmatig in haar opkomen, om te gaan. Maar ga hier voorzichtig en evenwichtig te werk - haar te vroeg teveel discipline bijbrengen zal maken dat Diana zich afsluit voor haar binnenwereld, terwijl te weinig orde en regelmaat weer maakt dat zij zich niet op haar gemak voelt, een claim legt op anderen, en angstig en onzeker wordt.
Binnen en buiten botsen met elkaar
Omdat Diana onmiddellijk aanvoelt wat er allemaal om haar heen gebeurt, is het waarschijnlijk dat zij van jongs af aan al in de gaten heeft welke verwachtingen haar ouders en de rest van het gezin - bewust of onbewust - van haar hebben. Zij is van nature hulpvaardig en punctueel, en is er daarom vermoedelijk op gebrand om het anderen naar de zin te maken - een prima eigenschap, die haar beslist de nodige lof en waardering zal opleveren. Maar het gevaar is aanwezig dat deze karaktertrek als iets vanzelfsprekends beschouwd wordt, of dat er zelfs misbruik van gemaakt wordt, vooral door mensen die vergeten dat zij geen miniatuur-volwassene is, maar een kind, dat alle tijd gegund moet worden om naar hartelust te kunnen spelen. Als Diana broertjes of zusjes heeft, is zij graag bereid om op hen te passen. Zij is van nature beschermend ingesteld, een prachtige eigenschap, die zich ook kan uitstrekken tot de zorg voor dieren en planten. Maar deze neiging om voor anderen te zorgen - ook voor haar ouders, als zij ziet dat die verdriet hebben of overstuur zijn - kan in conflict komen met haar net zo grote behoefte om de sterke verbeeldingskracht die in haar leeft, te gebruiken. Als er te vroeg een teveel aan volwassenheid en zelfdiscipline van Diana verwacht wordt, zal zij ongetwijfeld proberen te voldoen aan wat anderen van haar verwachten, en er voor zorgen dat de mensen om wie zij veel geeft, krijgen wat ze nodig hebben. Het ongelukkige gevolg zou dan echter zijn, dat haar eigen creatieve talenten, en dat zijn er nogal wat, nooit aan bod komen.
Als Diana ouder wordt moet zij zich emotioneel kunnen uiten, en daarvoor is het hebben van creatieve hobby's essentieel. Zij moet een kanaal hebben waarlangs de eigen fantasie naar buiten kan. Als zij laat merken ergens bijzonder in geïnteresseerd te zijn, of ergens een uitgesproken voorkeur voor te hebben, is aanmoediging op zijn plaats. Het is mogelijk dat zij snel en goed met haar handen kan werken, of dat zij een soepel lichaam heeft, dat aangeeft dat zij talent heeft voor sport of dans. Het kan ook zijn dat zij veel van de natuur houdt, en er graag meer van wil weten. Omdat Diana vermoedelijk zal opgroeien tot een kind dat zich erg verantwoordelijk voelt, en in wezen heel zorgzaam is, ligt het niet voor de hand dat zij haar eigen leven en dat van andere mensen als iets doodgewoons ziet. Wat beslist door niemand vergeten mag worden, niet door Diana zelf en ook niet door anderen, is dat het hier echt om creatieve talenten gaat. Het betreft hier een kind met een complex, maar fascinerend karakter, een zeldzaam voorkomende combinatie van praktisch ingesteld zijn en een rijke fantasie hebben - maar, zoals zo vaak het geval is in het leven, niet alles wat er in de winkel te koop is kan ook in de etalage staan.
- - -
III. DE SPELERS IN HET VERHAAL
Een van de belangrijkste dingen die de dieptepsychologie ons gebracht heeft, is het inzicht dat mensen in wezen dualistisch zijn - sommige aspecten van onze persoonlijkheid zijn bewust en andere onbewust. Deze polariteit laat zich in de kindertijd al zien, in rudimentaire vorm. Dit dualistische zelf dat zich ontwikkelt, wordt beïnvloed, versterkt of tegengewerkt door omgevingsfactoren. Maar voorop staat dat elk individu zo'n zelf heeft, ook een kind, en het zal zich vroeg of laat willen manifesteren. De interactie tussen deze bewuste en onbewuste kanten bestaat uit een ingewikkelde dialoog tussen twee belangrijke spelers, die het soms met elkaar eens zijn, soms ruzie maken, en soms elkaars bestaan volledig negeren. Deze spelers binnen een individu verwisselen ook regelmatig van kleren, en laten in verschillende levensperiodes ook heel verschillend gedrag zien. Juist in de jeugd kan van de mogelijkheden om tot een creatieve uitwisseling tussen deze bewuste en onbewuste aspecten te komen, het best gebruik gemaakt worden. Het is dan het gemakkelijkst om wegen te kiezen die naar elkaar toe voeren, en die niet uiteen lopen. De spanning tussen de beide belangrijkste spelers in Diana's innerlijke wereld vormt een bron van kracht, die zorgt dat er energie is voor groei, voor beweging en voor het tot stand komen van een gezonde individualiteit. Er zijn ook nog andere, minder scherp te definiëren spelers binnen Diana - spelers die een ondersteunende rol spelen, en die soms in harmonie, maar soms ook in conflict zijn met de spelers die de hoofdrol vervullen. Maar ook zij dragen iets unieks bij aan een toch al uniek menselijk leven. Als ze goed te herkennen zijn in de horoscoop wordt ook hun rol beschreven.
Niemand is zo goed in staat om van het goede der aarde te genieten als Diana. Zij heeft heel veel plezier in alles wat haar zintuigen prikkelt. Haar werkelijkheid - en ook haar zekerheid - bestaat uit wat zij kan zien, aanraken, ruiken, proeven, horen en bezitten. Het meest eenvoudige speelgoed schenkt haar al voldoening, en als zij wat ouder wordt kan de pracht van de natuur, het plezier dat een huisdier geeft, of de verrukking van een zonnige zomerse dag maken dat zij onmiddellijk haar zeldzame talent gebruikt om van het actuele moment te genieten. Zij is niet zo gauw geneigd om van dingen waar zij veel omgeeft afstand te doen, en ook wil zij iemand op wie zij gesteld is niet met een ander delen. Zij heeft een loyale instelling, en kan uiterst zorgzaam zijn voor eventuele broertjes en zusjes - vooropgesteld dat eerst voorzien is in haar eigen directe behoeftes. Doen is belangrijker voor haar dan iets leren of iets exact ontleden, en zij heeft de neiging om af te gaan op wat haar zintuigen haar vertellen, en alleen daarop te vertrouwen. Abstract redeneren over allerlei regels en principes zegt haar daarom in haar jeugd weinig. Helder en duidelijk uitleggen waarom iets verstandig is en waarom zij er waarschijnlijk baat bij zal hebben, helpt echter wel. Diana is in staat om echt tevreden te zijn - iets dat veel volwassenen nooit zullen leren - en van nature is zij niet kribbig of wispelturig. Maar zij kan wel onhandelbaar worden en een chagrijnig gezicht zetten als zij zich bedreigd voelt door plotselinge veranderingen of door emotionele problemen binnen het gezin, waardoor de veiligheid van haar fysieke bestaan gevaar loopt. Diana is echt een kind van de natuur, soms bezitterig, obstinaat en zich verzettend tegen veranderingen, maar uiterst aanhankelijk en direct in haar reactie op welgemeende warmte en vriendelijkheid.
Een neiging om van zichzelf een mythische figuur te maken
In haar fantasie is Diana altijd een ster - een knappe ridder op een wit paard, of een mooie prinses in zijde gehuld, of de machtige koning van een groot land. Deze neiging om van zichzelf een soort mythische figuur te maken kan een rol spelen in de manier waarop zij in het gewone leven met anderen omgaat. Zij kan het namelijk niet verdragen dat zij genegeerd wordt, of slechts gezien wordt als een van de anderen binnen het gezin. Zij moet bijzonder zijn en opvallen, en zij moet degene zijn van wie het meest gehouden wordt: eigenlijk moet de hele wereld aan haar voeten liggen. Deze neiging om zichzelf als de stralende zon te zien waar anderen om heen cirkelen, is kenmerkend voor alle kinderen die nog heel klein zijn. Maar als Diana ouder wordt, zal zij nog steeds de sterke behoefte voelen om zoveel mogelijk aandacht te trekken. En dat doet zij dan ook, waarbij zij haar hele gewicht in de schaal legt. Er zullen momenten komen waarop zij heel kwaad andere broertje en zusjes aan kant duwt, omdat zij zelf alle liefde en aandacht wil. Ook zal het voorkomen dat zij haar ouders, op momenten dat ze moe zijn, of andere dingen aan hun hoofd hebben, luidkeels zal laten weten dat zij boos is omdat er geen aandacht aan haar geschonken wordt. Toch is er zoiets natuurlijks en innemends aan de manier waarop Diana recht door zee voor zichzelf de rol van een ster opeist, dat er niets anders op zit dan het gewoon als deel van haar wilskrachtige, energieke en expressieve persoonlijkheid te accepteren. Intens emotioneel zijn is iets heel vanzelfsprekends voor haar, en zij vindt het maar moeilijk om wat koeler en afstandelijker om te gaan met haar persoonlijke behoeftes en gevoelens. Wat zij ook wil, zij wil het totaal, en zij heeft de neiging om een weigering heel persoonlijk te nemen, en heel subjectief op te vatten. Dit soort heftige energie moet een creatieve uitlaat vinden, zodat Diana de nobele en dramatische rol kan spelen die zij zichzelf instinctief aanmeet. Zij is een geboren leider, en zal bij andere kinderen vermoedelijk populair zijn - niet omdat zij zich zo gemakkelijk aanpast of haar best doet om het anderen naar de zin te maken, maar enkel omdat zij zoveel kracht uitstraalt, en een origineel iemand is.
Een ander helemaal willen bezitten
Als Diana van iemand houdt dan is het totale liefde, en zij wil absoluut niet dat anderen daar tussen komen. Elk teken dat een ouder broertje of zusje ook aandacht krijgt, of elk blijk van genegenheid tussen haar ouders onderling, waarbij voor haar even geen plaats is, kan een behoorlijk explosieve reactie teweeg brengen. Zij kan niet zo gemakkelijk iets opgeven, en haar hele jeugd door is het mogelijk dat jaloezie een steeds weer terugkerend thema is in al haar emotionele contacten met anderen. Zij beleeft alles heel intens. Zij is soms heel veeleisend, en er niet afkerig van om haar toevlucht te nemen tot hoogst manipulatieve methodes om er maar voor te zorgen dat zij degene is van wie het meest gehouden wordt. Omdat bezit in feite hetzelfde is als controle hebben, kun je ook zeggen dat Diana iedereen aan wie zij zich sterk hecht, tegelijk probeert te controleren. Als zij groter wordt, hebben haar ouders de belangrijke taak om haar uit te leggen, dat anderen er principieel recht op hebben om in emotioneel opzicht hun eigen terrein af te bakenen - want zij heeft er moeite mee om in te zien dat anderen, naast wat ze met haar delen, ook nog wat met anderen kunnen hebben. Zij wil beide ouders helemaal voor zich alleen hebben, en het is niet onmogelijk dat zij stiekem een poging doet om ruzie tussen hen beiden te laten ontstaan, of tussen haar ouders en een broertje of zusje, die zij als rivaal ziet. Diana's behoefte aan totale liefde, die exclusief voor haar is, mag nooit onderschat worden, ook niet als zij daar op het eerste gezicht niets van laat merken, of net doet alsof haar dat niets interesseert.
Toch heeft zij ook alles wat een karakter met veel gevoel kenmerkt - zij is erg loyaal, en van iemand op wie zij gesteld is blijft zij houden, ondanks diens fouten en tekortkomingen. Bovendien voelt zij onmiddellijk mee met iemand die pijn of verdriet heeft. Zij is iemand die ontzettend zorgzaam is, en die altijd klaar staat om iemand die haar na aan het hart ligt, te verdedigen. Als haar ouders haar op een zachtaardige manier kunnen helpen om te leren begrijpen dat manipulatie geen garantie is voor het winnen van iemands liefde, dan breken haar gulhartigheid en haar groot vermogen tot toewijding altijd weer door. Haar neiging om zich voor honderd procent aan iemand te hechten mag echter nooit misbruikt of uitgebuit worden, omdat het voor haar ouders wel gemakkelijk is. Een heftige emotionele onderstroom die eventueel binnen het gezin heerst - in het bijzonder seksuele machtsspelletjes tussen haar ouders - kan heel destructief uitwerken, want zij heeft toch al de neiging om het leven als een toneelstuk te zien. Eerlijkheid in emotioneel opzicht, en het binnen het gezin duidelijk en direct uiten van wat men voelt, kan Diana helpen om te leren haar eigen intense gevoelens met anderen te delen, zonder dat zij haar toevlucht hoeft te nemen tot de "wetten van de jungle" om te proberen de emotionele veiligheid te krijgen die zij nodig heeft.
Niet alle kinderen zijn een schoolvoorbeeld van de vreugde en de charme die de jeugd eigen is, maar Diana wel. Zij is een erg zonnig kind, dat haar kenmerkt als een uiterst individuele en creatieve persoonlijkheid. Bij het opgroeien zal haar individualiteit vermoedelijk blijken uit origineel zijn op artistiek gebied, flair en stijl hebben, en uit een sterke en onstuimige wilskracht. Sommige leden van het gezin kunnen dat wel eens een beetje teveel van het goede vinden, in het bijzonder als ze er zelf nooit zo erg als individu uitgesprongen zijn. Diana's behoefte om te stralen, en het feit dat zij wil dat er van haar gehouden wordt om wat zij presteert, en daarvoor erkenning wil hebben, maakt dat zij heel veel aandacht en belangstelling nodig heeft. Het meest heeft zij er behoefte aan dat anderen in haar geloven, en dat zij voelt dat haar ouders en naaste familie vertrouwen stellen in haar dromen. Haar fantasie aanmoedigen door er een creatieve vorm voor te bedenken - tekenen, schilderen, dansen, verhaaltjes vertellen, toneelspelen - helpt daarbij altijd, mits deze aanmoediging uiteraard binnen het patroon van Diana's interesses ligt, en niet te maken heeft met de talenten van haar ouders, waar ze nooit iets mee gedaan hebben. Zij maakt ook heel graag plezier, en komt in opstand tegen een te grote dosis discipline thuis, en tegen een teveel aan beperkingen die haar worden opgelegd. Zij is van nature waarschijnlijk ook heel sociaal aangelegd, en is niet zo vreselijk kieskeurig met welke andere kinderen zij omgaat, zolang er tenminste iets te lachen is en er steeds opnieuw weer iets te beleven valt. Zij is vrolijk, temperamentvol en inventief, en haar unieke talenten verdienen zoveel mogelijk aanmoediging.
Karaktervast en met een magnetische aantrekkingskracht
Vanaf de tijd dat zij nog heel klein is, wordt al duidelijk dat Diana een kind is dat eerst fysiek-zintuiglijk voor honderd procent tevreden gesteld moet worden. Zij moet zich eerst helemaal veilig voelen voordat de volgende stap gezet kan worden, en zij het leven verder kan gaan ontdekken. Waar sommige kinderen door hun fantasie in te schakelen bepaalde beperkingen of frustraties kunnen overwinnen, is dat bij Diana niet het geval. Haar totaal tevreden stellen betekent echter niet, dat zij ouders met veel geld nodig zou hebben. Wel is het zo, dat zij er niet goed tegen kan om thuis in een sfeer te leven die onvoorspelbaar en chaotisch is, en waar het heel onrustig aan toegaat. Zij beschikt van nature over grote moed en vasthoudendheid, en zij kan enkel door de kracht van haar persoonlijkheid de vele stormen in haar jeugd goed aan. Zij beschikt over eigenschappen die in Amerika "het juiste pakket" genoemd worden - pit, veerkracht en trouw blijven aan jezelf. Maar als niet te voorkomen is dat er thuis nogal wat onrust heerst, dan moet er voor gezorgd worden dat Diana zo duidelijk mogelijk en van te voren uitgelegd krijgt wat er aan de hand is, en waarom. Speelgoed mag niet zonder voorafgaande waarschuwing weggegooid worden. Een verhuizing mag alleen plaatsvinden nadat de zaak van alle kanten bekeken is. Een huisdier mag nooit "weggedaan" worden voordat daar eerst uitgebreid over gepraat is. Maar het belangrijkste is dat emotionele problemen die er tussen de leden van het gezin onderling bestaan boven tafel komen, zodat Diana zich niet bedreigd hoeft te voelen door een of andere onzichtbare ramp die zij wel aanvoelt, maar niet goed weet te plaatsen.
Waarschijnlijk is zij soms een beetje lichtgeraakt, en ook een beetje verwaand, en kan zij moeilijk om zichzelf lachen. Een beetje plagen gaat al ver - misschien al té ver, want zij heeft de neiging om wat zij voelt en wil echt heel serieus te nemen. Zij herinnert zich ook griezelig lang dat zij ooit gekwetst en gegriefd werd. Als haar ouders er dus aan gewend zijn om regelmatig eens flink uit te pakken, en allerlei onplezierige dingen te zeggen, en dan te denken dat alles weer over is, moeten ze niet vergeten dat dit soort uitbarstingen heel hard aankomen bij Diana, en voor altijd een indruk bij haar achterlaten. Als zij zelf eens echt uitbarst dan meent zij het ook, en ga er maar van uit dat zij dan al een hele tijd onder druk staat. Maar op precies dezelfde manier vergeet zij ook vriendelijkheid en genegenheid niet, en zij zal nooit haar gevoel van loyaliteit verliezen voor iemand die haar ooit liefde en aandacht gaf. Het is dus beslist geen goed idee om haar gevoel van loyaliteit te gaan manipuleren, door haar te betrekken in ouderlijke ruzies. Ondanks het feit dat zij gauw tevreden is, zit zij niet eenvoudig in elkaar. Haar emoties gaan diep, en achter haar stilzwijgen kan heel wat zitten waar de rest van het gezin niet op gerekend heeft. Diana heeft een sterke persoonlijkheid en beschikt over een soort magnetische aantrekkingskracht, en uiteindelijk zal zij zeker van het leven krijgen wat zij er van wil hebben. Dit verdient eerder respect dan een gevecht wie de sterkste wil heeft, iets wat soms op gang gebracht door ouders voor wie het in feite dringend nodig is dat ze zelf wat karaktervaster worden.
Weggestopte gevoeligheid en stille dromen
Naast en in tegenstelling tot het feit dat Diana iemand is die in wezen stevig met beide benen op de grond staat, is zij ook iemand die uiterst gevoelig is. Diep van binnen is zij een romanticus, iets wat zij - uit trots en uit haar wens om altijd als eerste en als de beste uit de bus te komen - al heel vroeg kan proberen weg te stoppen. Zij heeft haar eigen geheime droomwereld, waarin zij zich kan terugtrekken als zij het ergens te benauwd mee krijgt. Zij is echter ook uiterst terughoudend om haar ouders en de rest van het gezin deelgenoot van die wereld te maken, omdat zij bang is dat ze daar niet in mee kunnen gaan. Zij is zo gevoelig dat het af en toe grenst aan het paranormale, en zij is ontvankelijk voor allerlei onuitgesproken gedachten en emoties in haar omgeving, iets wat haar in de war kan brengen en angst aanjagen. Zij kan ook vreemde, geheime fantasieën hebben - zoals een "herinnering" aan een vorig leven, of de overtuiging dat het bovennatuurlijke in haar aan het werk is - allemaal dingen die haar normaliter concrete en pragmatische levensopvattingen verstoren. Omdat zij in wezen een primair reagerend kind is, iemand waar je op af kunt gaan, is het waarschijnlijk dat haar ouders en de rest van het gezin al heel vroeg gaan vertrouwen op haar kracht en zelfstandigheid. Ze zullen er van uitgaan dat zij het altijd wel zal redden, en dus meer aandacht geven aan broertjes en zusjes die duidelijk minder stevig in elkaar zitten. Daarom is de kans groot dat haar stille angsten over het hoofd gezien worden, wat weer meebrengt dat zij die meer en meer zal proberen te verstoppen, uit angst dat zij erom uitgelachen zal worden. Toch dragen deze diep weggestopte ontvankelijkheid en de neiging om te fantaseren bij aan de broodnodige nuancering van een karakter, dat anders nogal drammerig zou zijn. Als ze goed begrepen worden, en op de juiste wijze aangemoedigd, kunnen deze eigenschappen een heel goed werkkapitaal vormen bij de vorming van haar persoonlijkheid.
Trots maskeert afhankelijkheid
Diana is over het algemeen een kind dat er voor gaat, en niet bang om de uitdagingen waar haar omgeving haar voor stelt onder ogen te zien. Ook al komt zij frustraties en moeilijkheden tegen, zij blijft goed overeind, toont veerkracht en houdt goede moed. Het is treffend te zien hoe zelfstandig zij is, en waarschijnlijk wil zij veel liever zelf uitzoeken hoe het zit dan dat zij daarbij hulp van haar ouders wil. Maar zij heeft het veel benauwder en is in feite veel afhankelijker dan zij aan de buitenkant laat merken. Haar behoefte aan bijval en steun van anderen moet niet onderschat worden, alleen vanwege het feit dat zij er niet openlijk om vraagt. Maar al te dikwijls voelt zij zich hulpeloos en verward, en van haar stuk gebracht door haar eigen gevoeligheid. Zij kan overstuur raken door de emoties van anderen, want die neemt zij snel in, waardoor haar normale, tevreden stemming verstoord wordt. Zij is er uiterst gevoelig voor als anderen pijn hebben en zich ongelukkig voelen, en als iemand in het gezin een stil verdriet heeft is zij zich daar onmiddellijk bewust van - ook als de betreffende persoon erg zijn best doen om dat te verbergen. Wat Diana dus nodig heeft, is dat de leden van het gezin buitengewoon eerlijk tegen haar zijn. Het is immers niet waarschijnlijk dat zij dat soort onzichtbare emotionele klappen begrijpt, of er goed mee overweg kan. Drijf nooit de spot met de fantasieën die zij heeft, en lach haar er nooit om uit, hoe raar ze ook mogen lijken. Zij heeft elk spoortje aanmoediging nodig om te leren vertrouwen op haar rijke en nogal vreemdsoortige verbeeldingskracht. Het is niet waarschijnlijk dat Diana, als zij groter wordt, anderen gauw om hulp of advies zal vragen. Het is niet onmogelijk dat zij in toenemende mate zich op een vreemde manier zal schamen om zich zwak of afhankelijk te tonen. Daarom moeten haar ouders gespitst zijn op de steelse pogingen die zij doet om te laten merken dat zij zich ongelukkig voelt, eenzaam of bang. Op die manier krijgt zij de kans om dat soort "labiele" stemmingen te leren zien als iets dat volmaakt menselijk is, en volkomen acceptabel.
Zich een beetje schamen over haar lichaam
Diana is waarschijnlijk al heel vroeg in staat om haar lichaamsbewegingen te coördineren, en kan al snel de problemen waar haar fysieke omgeving haar voor stelt de baas. Er zijn echter momenten waarop zij last heeft van een plotseling gebrek aan zelfvertrouwen. Dan kan zij zich op een onverklaarbare manier een beetje schamen over haar lichaam, en gaan twijfelen aan wat zij wel of niet kan, of zich zelfs afvragen wat zij nu eigenlijk precies waard is. Voor deze periodes van twijfel aan zichzelf kunnen externe factoren verantwoordelijk zijn - onrust thuis, of iets op school waarbij zij bijzonder haar best moet doen, maar ook een ziekte, of een ongeluk dat al een tijdje geleden plaats vond, maar waardoor zij zich nog steeds hulpeloos voelt. Maar het is waarschijnlijker dat er geen concrete redenen zijn aan te wijzen voor Diana's plotselinge opwellingen om zichzelf als minder dan een ander te zien. Bovendien zal zij haar emoties vermoedelijk niet met anderen delen, want zij wil dat iedereen die haar na aan het hart ligt haar ziet als iemand die sterk is, en zelfbewust. Het is daarom niet uitgesloten dat zij haar stille angsten op een indirecte manier zal laten merken, en haar ouders moeten hun best doen om dit soort verkapte communicatie aan te voelen. Diep van binnen heeft Diana een ambivalente houding tegenover de wereld van de materie. Meestal is zij sterk en goed aangepast, en voelt zij zich heel lekker in haar lijf zitten. Maar er zijn momenten waarop zij zich overweldigd voelt door de hoeveelheid uitdagingen waarvoor zij zich gesteld ziet, en waarvan zij bang is dat zij ze niet aan kan. Laat u niet voor de gek houden door de neiging die zij heeft om haar angst te maskeren door te laten zien wat zij allemaal wel niet kan, of door de overdreven nadruk die zij kan leggen op dingen als zekerheid en overzichtelijkheid. Moedig haar aan om haar angsten onder woorden te brengen zodra zij daar toe in staat is. Op die manier kan zij leren dat bang zijn iets menselijks is, dat het gezond is, en evenwicht brengt in haar anders wellicht wat al te agressieve en nietsontziende houding is om te krijgen waar zij haar zinnen op gezet heeft.
Een gevoelige geest, klaar om uit te vliegen
Diana zit nogal complex in elkaar. Zij is flink en veerkrachtig, maar soms toch minder stabiel en minder goed aangepast dan het zo lijkt. Zij beschikt over onvermoede diepten - heel veel verbeeldingskracht, die van alle kanten de relatie doordringt die zij met de fysieke wereld om haar heen heeft, en een intense behoefte aan anderen, van wie zij dan ook weer afhankelijk is. Dit laatste is iets waar zij het Spaans benauwd van kan krijgen, en wat een vormloze angst teweeg kan brengen. Haar in wezen zonnige, degelijke en praktisch ingestelde karakter maakt dat zij helemaal in het moment van het hier-en-nu van het leven kan genieten, en zij is een uiterst tevreden kind, in staat om plezier te beleven aan heel gewone dingen. Toch maken haar meer verborgen kanten - fijngevoelig, breekbaar, fantasierijk, erg emotioneel en idealistisch - het aardse dat in haar zit, completer. Het is te hopen dat haar ouders deze niet zo zichtbare maar toch sterke kanten onderkennen en weten te waarderen, en niet hun best gaan doen om een tweedimensionaal wezen van haar te maken, in de hoop dat zij dan voor minder problemen zorgt. Diana kan namelijk soms heel lastig zijn, want zij heeft te lijden onder ondefinieerbare angsten en fantasieën, waar zij zich heftig tegen verzet. Eerlijkheid, invoelingsvermogen en alles accepteren wat er in haar zit, zowel haar aardse kanten als de dingen die niet zo direct zichtbaar zijn, is het beste wat het gezin haar kan bieden. Alleen dan heeft Diana kans om deze diepliggende en uiterst waardevolle dimensie in haar persoonlijkheid te integreren.
Nog een paar belangrijke spelers
De spelers die tot nog toe beschreven zijn, geven stem aan de innerlijke dialoog die in Diana plaatsvindt, en die heel wezenlijk is. Haar eerste, bewuste kijk op het leven is er bij betrokken, evenals allerlei verborgen, onbewuste krachten die, als ze herkend en geïntegreerd worden, iemands persoonlijkheid tot een afgerond geheel maken. Naast deze spelers laat de geboortehoroscoop nog enkele andere spelers op het innerlijk podium zien, die zich waarschijnlijk zullen laten horen als Diana verder opgroeit. Zij worden hieronder kort beschreven.
Een grote behoefte om er bij te horen
Diana was er zich bij haar geboorte al van bewust dat geen enkel menselijk wezen op een eiland woont. Zij voelt van nature aan dat zij deel uitmaakt van één grote mensenfamilie. Als kind, maar ook als volwassene, zal zij altijd bij anderen willen zijn om het gevoel te hebben dat zij gevoed en gesteund wordt. Al vanaf de eerste paar weken dat zij op aarde is bloeit zij op en is zij volkomen gelukkig als er veel mensen in haar buurt zijn. Dat zal altijd zo blijven, ook op momenten dat zij bezig is met haar eigen speelgoed, haar eigen interesses of haar eigen vriendjes en vriendinnetjes. Hoe verdiept zij ook mag zijn in iets wat op een bepaald moment haar directe belangstelling heeft, het gevoel dat zij deel uitmaakt van een groep waar harmonie heerst, is essentieel voor haar gevoel van psychisch welbevinden. Dat is de reden, dat Diana veel meer dan andere kinderen van streek raakt als er thuis een sfeer hangt van emotionele kilheid en afstandelijkheid. Wat de financiële en sociale omstandigheden in het gezin ook mogen zijn, zij is van nature een kind dat voor alles en iedereen open staat. Zij zal eigen milieu en afkomst nooit fanatiek voorop stellen. Ook al zou haar naaste familie proberen om haar een te beperkt patroon van normen en waarden op te leggen, als zij wat ouder wordt en met de grote wereld in contact komt, zij zal dat terzijde schuiven. Zij zal zich door haar eigen sympathieën en antipathieën laten leiden als het gaat om het kiezen van vriendjes en vriendinnetjes, en niet door de overweging of iemand wel of niet bij haar "past". Het zou heel erg helpen als haar ouders en de rest van het gezin vertrouwen gaan stellen in haar natuurlijke en vriendelijke houding tegenover anderen. In dit opzicht kunnen volwassenen nog heel veel van haar leren.
Diana is er dol op om steeds maar weer nieuwe mensen te ontmoeten, in allerlei verschillende situaties - in de trein, in het vliegtuig, in winkels en restaurants, op school en tijdens vakanties. Vaak is te zien hoe zij op vreemden afgaat om met ze te praten, en zij is meestal degene die het initiatief neemt om met andere kinderen vriendschap te sluiten. Angstige en achterdochtige ouders vinden dat wellicht maar niks, maar zolang het gezonde verstand hierbij niet op de achtergrond raakt zal Diana's vertrouwen in anderen terecht blijken te zijn. Op school is zij vermoedelijk een sociaal en populair kind, dat er geen moeite voor hoeft te doen om anderen voor zich te winnen, omdat zij zo vreselijk aardig is. Zij roept geen vijandigheid of agressie op, omdat zij zelf die gevoelens eigenlijk niet kent. Het is ook waarschijnlijk dat zij bij leraren en bij vrienden van haar ouders in de smaak valt, want zij is geneigd om vriendelijk en beleefd tegen iedereen te doen. Zij doet alleen moeilijk als anderen haar kwetsen of agressief behandelen. Het is daarom te verwachten, dat Diana in haar jeugd veel vriendjes en vriendinnetjes zal hebben. Wel is het zo, dat zij die snel kan ontgroeien en dan weer inruilt voor andere vriendjes en vriendinnetjes - want zij is iemand die liever oppervlakkig gezelschap om zich heen heeft dan helemaal geen gezelschap. Zij vindt het prachtig om te voelen dat zij er bij hoort. Zij is er snel bij om bepaalde maniertjes te imiteren, en allerlei gangbare regels over te nemen, net als de wijze waarop je je moet gedragen, eerst van het gezin, en later van de grote groep van haar leeftijdgenootjes. Doen "alsof" om maar aardig gevonden te worden is niets voor haar, en zij voelt zich pas echt gelukkig en op haar gemak als zij zich één met anderen kan voelen. Soms is het moeilijk precies uit te maken wat Diana nu wel of niet denkt en voelt, zo goed is zij er in om harmonieus in een groep op te gaan. Toch is haar vriendelijkheid, haar eerlijkheid, en haar grote gevoel dat je een ander met respect moet bejegenen geen valse schijn, met de bedoeling om liefde en acceptatie te krijgen. Zij voelt dat echt zo, en het ligt diep in haar karakter verankerd.
Een kind dat echt van mensen houdt
Diana's aantrekkingskracht komt voort uit het natuurlijke gevoel dat zij zich met mensen verwant voelt. Het belang dat zij hecht aan het hebben van relaties weerspiegelt niet slechts de behoefte om het anderen naar de zin te maken, maar stamt van het instinctieve gevoel dat zij deel uitmaakt van die éne grote mensenfamilie, en dat contact met anderen het leven pas echt de moeite waard maakt. Omdat zij zich zo goed weet aan te passen aan elke groep waar zij op een bepaald moment deel van uitmaakt, lijkt het of Diana wat ontwijkend is, en zich moeilijk laat kennen. Zij zal maar zelden met emoties en ideeën voor de dag komen die te persoonlijk zijn, en die haar van anderen kunnen doen vervreemden. Er komt een tijd, maar dan is zij al veel groter, dat het leven zelf haar zal dwingen om te bepalen wat zij echt waardevol vindt, en welke normen zij er op na moet houden. Regelmatig zal zij geconfronteerd worden met iets wat voor haar het allermoeilijkste is, namelijk het over zich heen krijgen van de afkeuring van de groep, terwille van het feit dat zij trouw aan zichzelf moet blijven. Zij kan net zo goed als ieder ander kind moeilijk en opstandig worden als zij boos is, en zich in een hoek gedreven voelt. Maar onthoud altijd, dat in het kielzog van zo'n periode meestal een lange tijd van zich angstig voelen volgt. Dat gaat gepaard met een verhoogde behoefte om op haar gemak gesteld te willen worden. Ruzie met anderen brengt haar diepste angsten om alleen te komen staan omhoog. Het feit dat Diana in wezen verdraagzaam is, fatsoenlijk en erg op mensen gesteld, maakt dat zij altijd eerst zal proberen om via diplomatieke weg naar een oplossing te zoeken. Als gevolg daarvan zal zij zich vaak bevinden in de rol van vredestichter en bemiddelaar tussen ruziënde gezinsleden en vriendjes en vriendinnetjes. Als het er op aan komt betekent individuele erkenning minder voor haar dan de veiligheid schenkende en tevreden stellende ervaring van te weten dat je deel uitmaakt van het leven van anderen. Het hoogste voor haar is te ontdekken - waar zij later als zij groot is zich ook mag bevinden - dat er altijd mensen zijn die in haar een vriend zien.
Toch gaan er achter haar beminnelijke en sociaal ingestelde persoonlijkheid een heel aantal uiterst individualistische trekjes schuil. Maar die zal Diana vermoedelijk van jongs af aan al proberen te onderdrukken, want zij wil haar gevoel van er bijhoren niet kwijtraken. Deze onzichtbare kant van haar karakter kan zich manifesteren in abrupte en boze buien, of blijken uit regelmatig terugkerende periodes waarin zij zich agressief of duidelijk a-sociaal gedraagt, iets wat totaal niet overeenkomt met haar gewone manier van doen. Hoewel Diana zich normaliter scherp bewust is van wat anderen graag willen, is het mogelijk dat zij stilletjes denkt dat zij meer in haar mars heeft dan anderen. Eigenlijk vindt zij dat zij veel meer in de schijnwerpers zou moeten staan dan zij feitelijk durft laten merken. Als zij ouder wordt kan zij het er behoorlijk moeilijk mee krijgen om dit stiekeme individualisme te verzoenen met haar wens om te voldoen aan wat mensen op wie zij gesteld is, van haar willen. Haar ouders hoeven zich niet in te spannen om deze sterke en eigenzinnige impulsen in te perken, want het is heel waarschijnlijk dat Diana die uit zichzelf al zal onderdrukken, omdat zij bang is te vervreemden van iedereen om wie zij veel geeft. Maar als zij die aandrang diep wegstopt kan dat haar uiterst onrustig en angstig maken, en het is niet uitgesloten dat zij dan heel erg jaloers wordt op kinderen die zich veel vrijer uiten. Haar ouders kunnen haar bij dit probleem helpen, door haar aan te moedigen om eerlijker te zijn bij het laten zien van wat zij echt voelt en wil. Dat is beter dan dat zij zich voortdurend zorgen maakt of zij misschien iemand anders voor het hoofd stoot. Het feit dat zij zo uiterst individualistisch is een van haar sterke eigenschappen, die echter geïntegreerd moet worden met haar meer aimabele kanten. Alleen op die manier kan zij het juiste evenwicht vinden tussen zichzelf en de ander. Dat maakt het haar bij het opgroeien mogelijk te voelen dat zij iets unieks en waardevols, iets dat van haar zelf is, te bieden heeft aan de groep waar zij deel van uitmaakt, en die zij zo hard nodig heeft.
Het risico durven lopen dat anderen hun afkeuring laten blijken
Diana's onzichtbare kant is veel sterker, individualistischer en eigenzinniger dan haar ouders en de rest van het gezin beseffen. Deze eigenschappen worden meestal gemaskeerd door de gevoelige manier waarop zij op anderen reageert, echt aardig is, en graag vrede en harmonie om zich heen wil hebben. In feite vormt deze tweedeling in haar persoonlijkheid een uiterst creatieve combinatie van ingrediënten, want Diana heeft niet alleen een hoogst beminnelijk en vriendelijk karakter, maar zij beschikt ook over heel wat moed en kracht. De ontwikkeling van deze laatste twee eigenschappen zou aangemoedigd moeten worden door haar ouders, die hopelijk inzien hoe complex zij in elkaar zit, en die niet eisen dat hun kind altijd voor honderd procent gehoorzaam en gezeglijk is. Diana heeft zo'n scherpe neus voor wat anderen graag willen, en haar behoefte aan het gevoel om er bij te horen is zo groot, dat zij bij het opgroeien het risico loopt een vernisje te krijgen van constante opgewektheid. Daarachter gaan echter heel intense, hoewel onbewuste gevoelens van boosheid, wrok en opstandigheid schuil. Dat wil niet zeggen, dat haar normaliter beminnelijke persoonlijkheid in wat voor opzicht dan ook en met opzet een vals masker is. Maar als zij wat ouder wordt, is het heel wel mogelijk dat zij zich zo voor kan doen. Deze houding trekt zij dan als een soort beschermende hoes over zich heen, steeds als zij bang is dat die storende gevoelens naar de oppervlakte komen, en er voor zorgen dat anderen van haar vervreemden. Zij moet echt leren om het risico te nemen dat anderen misprijzend over haar doen, en durven zeggen wat zij zelf graag wil en waar zij behoefte aan heeft, op een eerlijke, duidelijke en directe manier. Hopelijk zal zij dan ontdekken, dat iedereen die op haar gesteld is bereid is om op haar te reageren met dezelfde eerlijkheid en openheid die zij zelf meestal laat zien. Haar talent om vrede te stichten is heel groot, en zal ongetwijfeld door haar ouders en de rest van het gezin heel erg op prijs gesteld worden. Maar Diana heeft het af en toe ook nodig om provocerend en moeilijk te mogen zijn, en voor de verandering iemand anders eens de kans te geven om de vrede te herstellen.
- - -
IV. EMOTIONELE BEHOEFTES EN PATRONEN IN RELATIES
De manier waarop we ons gelukkig voelen en het contact met anderen als voedend ervaren, verandert als we de weg van jeugd naar volwassenheid doorlopen. Alles wordt ingewikkelder, komt subtieler te liggen en eist meer verscheidenheid. Maar onze fundamentele emotionele behoeftes zijn een afspiegeling van het karakter dat we hebben, iets wat in wezen niet verandert. Elk kind heeft zijn eigen manier om emotioneel contact met anderen te zoeken, en daar iets aan te beleven. Dat strookt niet altijd met andere karaktertrekken, die een dominantere factor vormen.
Bevredig mijn nieuwsgierigheid!
Hoewel zij sterk gericht is op de praktische kanten van het leven, wil Diana het liefst dat zij mentaal gezien met anderen op één lijn zit, en dat er wederzijds respect voor elkaar is. Zij wil dat haar relaties zich afspelen binnen een stabiele en betrouwbare structuur, zonder te grote emotionele druk, en met respect voor haar behoefte aan privacy en zelfstandigheid. Diana is uiterst geïnteresseerd in mensen, en het lijkt soms of zij geen respect heeft voor de rol van ouderen, gezien de vragen die zij hen kan stellen - net alsof er geen verschil is tussen haar ouders en grootouders en haar vriendjes en vriendinnetjes op school. Of zij zich prettig en gelukkig voelt in het gezelschap van anderen hangt af van het feit of zij hen interessant vindt, en omgekeerd of zij zelf ook interessant gevonden wordt. Als zij dit gevoel van levendig contact en wederzijdse belangstelling niet heeft raakt zij snel verveeld, en verlegt haar aandacht dan ergens anders naar toe. Het kan vervelend zijn als zij dit gedrag tegenover haar broertjes of zusjes of tegenover haar naaste familie vertoont, maar het betekent niet, dat zij niet meer op hen gesteld is. Wel is het opmerkelijk, hoe zij eerder op basis van het mentaal op dezelfde lijn zitten een gevoel van "familie" ontwikkelt, dan op grond van biologische verwantschap. Zij vindt het moeilijk om voortdurend aandacht te geven aan het gezin waar zij deel van uitmaakt, alleen maar omdat het familie is, terwijl het gevoel van "verwante zielen" ontbreekt. Zij is altijd fair en altijd aardig voor anderen, maar kan pijnlijk eerlijk zijn, als zij laat merken alleen maar relaties te willen die niet alleen het hart beroeren, maar ook de geest iets doen.
Communicatie is voor Diana zo vreselijk belangrijk, dat zij het net zo hard nodig heeft als fysieke blijken van genegenheid. Haar emoties gaan minder hoog omdat zij de eigenschap bezit rustig na te kunnen denken, en dat vereist een subtielere vorm van interactie dan dat zij emotioneel gezien alles krijgt wat zij nodig heeft. De zekerste manier om haar van zich te vervreemden is om haar bloot te stellen aan broeierige stiltes of aan allerlei theatrale emotionele scènes. Hoewel zij nogal al eens van stemming kan veranderen, en van tijd tot tijd eens flink de bom kan laten barsten, is dat alleen maar haar manier om de lucht te laten opklaren: zodra zij eenmaal geuit heeft wat zij voelt is er geen spoor meer van wrok of rancune. Omdat zij erg onafhankelijk is, moet zij zich niet alleen terug kunnen trekken in haar eigen wereld, maar er ook op uit kunnen trekken, naar buiten toe. In beide gevallen moet zij er op kunnen vertrouwen dat de mensen die haar na aan het hart liggen er van uitgaan, dat zij op haar eigen tijd wel weer terugkomt. Het lijkt er soms op dat zij nogal wisselvallig is in wat zij voelt, omdat haar interesses opkomen en weer verdwijnen, maar in feite is zij in staat om uiterst loyaal te zijn - ook al zal zij dat niet zo gauw laten merken, zeker niet als er om gevraagd wordt. Voor Diana is het gevoel dat zij begrepen wordt buitengewoon belangrijk, en levendig en vrijuit met anderen kunnen praten is van wezenlijk belang voor haar gevoel van tevredenheid, geluk en emotionele veiligheid. Zij is levendig, intelligent en nieuwsgierig, en daarom mogen haar onderzoekende geest en haar gretigheid om iedereen die haar na aan het hart ligt van binnen en van buiten te leren kennen, nooit bekritiseerd of onderdrukt worden. Liefde, die zich alleen maar uit in plichtsgetrouwe zelfopoffering of een grote bezitsdrang zal haar zich eenzaam doen voelen, en als een last op haar schouders drukken. Wat zij verstaat onder een veilige en steunende relatie is, dat mensen iets voor elkaar over hebben en elkaar respecteren, en dat daarnaast de ander ook tijd voor zichzelf gegund wordt, en zijn of haar eigen gedachtewereld. Haar emotionele behoeftes, hoe sterk die ook mogen zijn, zullen altijd binnen de perken blijven door een groot gevoel voor fair-play en respect voor de verschillen tussen mensen. Terecht mag zij verwachten dat anderen haar op dezelfde manier zullen behandelen.
Speciale behoeftes in relatie tot de ouders
De behoeftes met betrekking tot vader en moeder zijn niet hetzelfde - iets wat zijn basis niet alleen vindt in het duidelijk aanwezige biologische verschil tussen de ouders, maar ook in de eigen aard van het kind en de manier waarop het met elk van de ouders als persoon omgaat. Precies zoals het karakter van elk kind uniek is, en alleen van hemzelf, is dat ook het geval met wat een kind voelt en in emotioneel opzicht nodig heeft van ouders, broertjes of zusjes en vriendjes of vriendinnetjes. Als ze meer begrip krijgen voor wat zij nodig heeft, kan dat de leden van het gezin helpen om tenminste in een paar van haar fundamentele behoeftes te gaan voorzien. Ook kunnen ze er dan voor zorgen dat er een sfeer is die - om de woorden van Winicott te gebruiken - kwalitatief "goed genoeg" is om het kind relaties te laten opbouwen met grotere innerlijke zekerheid en met meer vertrouwen.
Vader als bron voor creativiteit en inspiratie
Diana heeft een beeld van haar vader dat in de eerste plaats gevoelig en poëtisch is - een omschrijving die past bij een kunstenaar, een profeet, eem mysticus. Ook al voelt Diana's vader zich allesbehalve een kunstenaar of een mysticus, toch beleeft de dochter iets romantisch en iets mysterieus aan haar vader. In haar liefde voor hem zit een flink stuk idealisering. Sommige dochters willen dat hun vader een succesvolle held is, maar Diana houdt van haar vader vanwege al diens menselijke onvolmaaktheden, en zij reageert ongewoon meelevend op verdriet of op een gevoel van mislukking dat haar vader zou kunnen hebben. Diana hoeft geen volmaakte vader - zij heeft een vader nodig met wie zij in emotioneel opzicht genoeg contact heeft om te weten te komen hoe haar vader echt is, en wat hij van het leven vindt. Het gevoel van mysterie dat voor Diana om haar vader heen hangt kan heel wat creativiteit losmaken, want het zet haar verbeeldingskracht in werking, en laat haar verhalen rond haar vader creëren, waar allerlei magische elementen aan te pas komen. Ook al is het leven van haar vader aan de buitenkant prozaïsch en weinig opwindend, Diana gelooft stiekem dat haar vader in werkelijkheid heel iemand anders is - een gefrustreerde kunstenaar of een miskend profeet. Dit soort romantisch gedroom is belangrijk voor Diana, maar haar dromen moeten toch ook een beetje realistisch blijven. Dat kan bereikt worden door een stabiel emotioneel contact op te bouwen, dat haar in staat stelt om haar vader te ervaren als iemand die echt is, en dus ook zijn fouten heeft, en niet een soort vage, geheimzinnige en ongrijpbare figuur. Als zo'n sterke emotionele band er niet is, is dat onvermijdelijk van invloed op de verwachtingen die ze heeft van de mannen, die later nog in haar leven zullen komen.
Omdat Diana graag de innerlijke droomwereld van haar vader wil delen, is het uiterst belangrijk dat de tijd die vader en dochter met elkaar doorbrengen kwalitatief van hoog gehalte is - ook als drukke werkzaamheden of problemen in het gezin veroorzaken dat vader en dochter elkaar niet zo vaak kunnen zien. Conflicten tussen haar ouders mogen nooit gebruikt worden als excuus om een stokje te steken voor de erg kwetsbare, maar sterke emotionele band tussen vader en dochter. Het is van het grootste belang dat Diana's vader zijn best doet om te zorgen dat deze emotionele band in stand blijft, ook als materiële problemen of familieleden, die zich er mee bemoeien, dit bemoeilijken. Door samen met zijn dochter de wereld van de fantasie te verkennen ontdekt Diana's vader ook veel van het stuk creativiteit dat hij zelf heeft laten liggen - schilderen, verhalen lezen, samen naar muziek luisteren, praten over zijn dromen en over hoe hij zich voelt. Diana's liefde voor haar vader gaat diep, en zij idealiseert hem. Dit idealiseren heeft tegenwicht nodig in de vorm van heel veel gewoon menselijk contact, maar het is ook belangrijk dat Diana samen met haar vader de kans krijgt om het landschap van diens innerlijk, met al zijn mysterieuze en magische elementen er in, te leren kennen. Ook al zullen er altijd ervaringen blijven die niemand ooit voor honderd procent met een ander kan delen, de bereidheid van de kant van de vader om die innerlijke wereld samen met zijn dochter te onderzoeken, zal Diana beslist helpen om steeds meer vertrouwen te krijgen in haar eigen creatieve mogelijkheden.
Moeder ervaren als een vrouw die vrijheid nodig heeft
Diana heeft een beeld van haar moeder als iemand die een onafhankelijke instelling heeft. Zij ziet haar als een vrije vogel, klaar om weg te vliegen. Van haar moeder verwacht zij de moed om rigide sociale en seksuele rolpatronen te transformeren of daar bovenuit te stijgen. Dit mythische gekleurde beeld van de vrije vrouwelijke geest weerspiegelt Diana's eigen verlangen om later, als zij groot is, ook een complete en onafhankelijke vrouw te zijn. Ook als haar moeder moe is, last van stress heeft, en zich allesbehalve vrij en dapper voelt, ook dan ziet Diana haar niet alleen maar als "moeder" - zij is voor haar een fascinerend en onafhankelijk iemand. Zij ervaart haar moeder als onvoorspelbaar en opwindend, en als iemand met talenten en mogelijkheden die er wellicht niet uit mochten komen, maar die niettemin beslist aanwezig zijn. De kern van deze relatie bestaat uit een uiterst creatieve onderlinge band, gebaseerd op geestverwantschap. Diana heeft dezelfde emotionele en lichamelijke behoeftes als alle andere kinderen. Maar heel diep van binnen verwacht zij toch van haar moeder dat die een echte vriendin is, die zich ook in geestelijk opzicht met haar verbonden voelt en die haar inspireert - een relatie van twee individuen die elkaar oprecht aardig vinden en belangstelling voor elkaar hebben, en dat niet alleen maar omdat ze toevallig familie van elkaar zijn en bloedverwanten. Diana's moeder kan haar een grote dienst bewijzen door in te zien, dat fanatiek vasthouden aan de klassieke "moederrol" evenmin past bij haar dochter als bij haarzelf. Ze moet de moed vinden om werkelijk zichzelf te zijn, want Diana houdt het meest van zo'n onafhankelijke opstelling, en bewondert die heel erg in haar moeder. Bovendien heeft zij dat nodig als voorbeeld om een eigen gevoel voor individualiteit te ontwikkelen.
Daarom zou het heel goed voor Diana zijn als zij in haar moeders ambities en aspiraties kan delen, mits die verder reiken dan haar directe huishoudelijke plichten. Het meisje vindt haar moeder echt interessant als mens, en als zij haar vertelt over haar interesses en denkbeelden, en over haar ervaringen met allerlei mensen in het leven, zal dat haar inspireren. Als Diana's moeder een hobby heeft, iets creatiefs doet, of werk doet dat buiten het gezin ligt, des te beter - hoe breder haar moeders kijk op het leven is des te meer stelt Diana haar gezelschap op prijs, en geniet ervan. Mogelijke problemen komen niet voort uit het feit dat Diana's moeder een druk en gevarieerd leven leidt, dat haar voldoening schenkt. Problemen doen zich eerder voor als ze vastzit in een rigide en conventioneel rolpatroon, dat haar frustreert, benauwt en geïrriteerd maakt. Dan herkent haar dochter die frustratie, en zal haar moeders benauwdheid ervaren als haar eigen. Als zo'n situatie thuis in extreme mate speelt is er kans dat haar dochter bang wordt om zelf nog eens aan een gezin te beginnen: zozeer verbindt ze het hebben van een gezin dan met het feit dat haar moeder ongelukkig was. Diana kan haar moeder heel veel perspectief bieden om een compleet individu te worden. Zij heeft haar moeders mentale en spirituele gezelschap net zo hard nodig als het feit, dat haar moeder zorgt dat het huishouden blijft draaien. Zoiets zou elke moeder als een geschenk moeten zien, want het is zeldzaam en heel bijzonder om een dochter te hebben die haar moeder als een echte vriendin ziet. Eerlijkheid, openheid, en de bereidheid om verder te kijken dan de soms verouderde regels hoe men als gezin met elkaar om moet gaan, dat alles helpt Diana om haar weg in het leven te vinden. Het geeft haar het gevoel dat een vrouw zichzelf mag zijn als individu, en dat zoiets het hebben van een intieme relatie beslist niet in de weg staat.
- - -
Elk kind ervaart, net zoals elke volwassene, angst - angst voor dingen en situaties die bij het "echte" leven horen, en angst voor allerlei dingen die 's nachts komen opdoemen, iets wat bij daglicht vreemd en absurd lijkt. Angst vormt een krachtige motor in alle mensen. Het kan negatief werken, ons in het defensief brengen en ons gesloten maken, niet meer open naar het leven toe. Het kan ook positief werken, en krachten en talenten tot ontwikkeling brengen die aanvankelijk voor zelfbescherming gebruikt worden, maar die later een belangrijke functie in onze persoonlijkheid kunnen vervullen. Bij een kind is angst nog niet gekristalliseerd tot allerlei verstarde defensiemechanismes, die er de oorzaak van zijn dat zoveel volwassenen belangrijke kanten van hun karakter blokkeren. Wie met inzicht kan reageren op de paniek van een kind bespaart het de vele jaren, waarin hij of zij anders als volwassene zou moeten worstelen met diep ingesleten verdedigingspatronen. Meer nog, angst die een kind heeft kan wijzen op diepliggende archetypische kwesties, die, als ze in een geest van begrip en meeleven benaderd worden, in feite de bron zijn van ontluikende talenten, creatieve mogelijkheden en een eigen identiteit als individu. Wat voor de een gezond is, is voor de ander ongezond, en wat bij het ene kind angst oproept, daar gaat het andere kind spelenderwijs mee om. Maar toch ondergaat elk kind zijn persoonlijke angsten al echt, objectief en bedreigend - of ze nu van buiten of van binnen komen. Om zulke angsten als dwaasheid te bestempelen helpt niet alleen niet - het werkt ook ronduit destructief. Voor het kind is het helemaal geen dwaasheid. Zijn angsten vormen niet alleen een afspiegeling van belangrijke dingen die hem of haar innerlijk bezighouden, ze zijn ook een aanwijzing voor onbewuste conflicten die binnen het gezin spelen, conflicten waarmee de volwassenen niet in contact staan, maar het kind des te meer. Het met open oog en hart luisteren naar de angsten van een kind kan, in een periode waarin het leven vorm gaat krijgen, er voor zorgen dat het kind krijgt wat elk menselijk wezen het meest nodig heeft - een gevoel dat zijn of haar werkelijkheid, zo onvoorspelbaar en vol dreiging, maar ook vol schoonheid, vreugde en betekenis, serieus genomen wordt. Angst maakt altijd minder bang als die met anderen gedeeld kan worden, en niet alleen onder ogen gezien hoeft te worden.
Angst om niet gewaardeerd te worden
In overeenstemming met het feit dat zij zich heel goed weet aan te passen aan de werkelijkheid om haar heen, wil Diana zichzelf heel graag zelfstandig in de wereld kunnen redden. Zij begrijpt instinctief dat zij, net als alle andere mensen, uiteindelijk alleen op zichzelf kan terugvallen. Toch is zij ook erg bang voor de angstaanjagende complexiteit van de materiële wereld om haar heen, vanaf de eerste taak om haar lichaamsbewegingen te leren coördineren, tot de uitdagingen die later komen, zoals haar brood verdienen en succes in de maatschappij proberen te krijgen. Zij is soms erg onzeker over wat zij waard is, en of zij die uitdagingen wel aan kan, ondanks haar sterke drang om alleen op zichzelf af te gaan. Daarom kan de relatie die zij met de wereld om haar heen ontwikkelt nogal langzaam verlopen, en door allerlei moeilijkheden op bepaalde gebieden gekenmerkt worden, ook al blijkt in het algemeen, dat zij van alles aan kan. Zij kan een sterke weerstand hebben tegen pogingen om haar een aantal basisregels bij te brengen, en een onverklaarbare angst aan de dag leggen als haar gevraagd wordt bepaalde fysieke handelingen te verrichten. Een bepaalde manier waarop zij omgaat met bijvoorbeeld wassen en aankleden of met het eten dat zij krijgt, kan een aanwijzing zijn dat zij zich niet op haar gemak voelt met haar eigen lichaam. Als zij wat ouder wordt kan zij een sterke voorkeur tonen voor een bepaald stuk speelgoed, of voor iets anders dat van haar is, waarbij zij uiterst gehecht is aan het een, en op het ander geen acht slaat, of er zelfs destructief mee om gaat. Omdat zij haar innerlijk gevoel van eigenwaarde gelijkstelt met de fysieke realiteit om haar heen - lichaam, voedsel, tastbare dingen en leefomgeving - wordt een zich niet lekker voelen over het eerste, symbolisch weerspiegeld in een grillige relatie tot het tweede.
Met begrip en gevoelvol reageren op Diana's vrees voor de tastbare wereld om haar heen, kan heel veel verschil maken bij het haar helpen om meer zelfvertrouwen te krijgen. Als zij, bijvoorbeeld, plotseling verkeerd reageert op een bepaald soort eten, of erg veranderlijk wordt in haar eetgedrag, kan een onrustige huiselijke omgeving hier een bepalende factor zijn. Zij is lichamelijk uiterst gevoelig voor plotselinge veranderingen en onrust, en kan de angst daarvoor projecteren op het eten, normaliter een bron van veiligheid en welbevinden. Het scheppen van een zo vertrouwd en gelijkmatig mogelijke omgeving helpt haar om zich veiliger en meer op haar gemak te voelen. Zij is bang voor alles wat aan verandering onderhevig is of weggehaald wordt, en zeker als dat gebeurt net op het moment waarop zij het gevoel begint te krijgen dat zij weet wat zij er aan heeft. Het moeten delen van dingen die van haar zelf zijn kan ook moeilijkheden veroorzaken tussen Diana en haar broertjes of zusjes. Maar het feit dat zij erg gehecht is aan een bepaald stuk speelgoed of aan een bepaald kledingstuk betekent niet, dat zij egoïstisch is, of hebzuchtig - dat stuk speelgoed of die kleren symboliseren veiligheid en duurzaamheid, en haar onbetwist eigenaar zijn verdient respect. Het is mogelijk, dat zij een fase meemaakt waarin zij van alles oppot - eten, speelgoed, zakgeld, oude kleren en kleren die niet meer passen, allemaal dingen die normaliter weggedaan zouden worden, maar waar zij geen afstand van kan doen, omdat ze voor haar een speciale betekenis hebben. Naarmate zij zich langzaamaan steeds zekerder van binnen voelt, zullen extreme uitingen van haar angst op een rustige en natuurlijke manier verdwijnen.
De uitdaging om op eigen benen te staan
Het is mogelijk dat Diana een paar bijzondere defensiemechanismes gaat ontwikkelen, om zichzelf te beschermen tegen de dreiging die uitgaat van de materiële wereld om haar heen, en tegen de angst dat zij daar niet tegen op kan. Het is mogelijk dat zij gaat proberen haar angst te verminderen door op lichamelijk terrein te gaan uitblinken. Door vol te houden kan zij in feite dan ook heel goed worden in sport, in iets maken met haar handen, of op ander praktisch gebied. Maar de kans bestaat dat zij haar uiterlijke prestaties gaat verwarren met het innerlijk hebben van een gevoel van eigenwaarde, en daardoor in toenemende mate succes in de buitenwereld gaat zien als iets dat bepalend is voor wat zij waard is. Als zij groter wordt kan zij dus erg eerzuchtig worden, vastbesloten om "rijk", "succesvol" of "beroemd" te worden, omdat zij gelooft dat dit veiligheid betekent en haar verzekert van de durende liefde en toegenegenheid van anderen. Als zij ouder wordt is er kans dat zij erg bezig is met hoe zij er uitziet, en kan zij erg kritisch zijn op haar gezicht, lichaam en kleren. Alles moet precies goed zijn, en passen bij het een of andere echte of bedachte beeld van wat aantrekkelijk zijn betekent. Zo intens bezig zijn om volmaakt voor de dag te komen kan voor pijnlijke problemen zorgen als zij in de puberteit komt, want in deze levensfase, waarin heel veel verandert, zal zij opnieuw haar uiterlijke verschijning gelijkstellen met wat zij als persoon waard is.
Achter haar strikt persoonlijke verdedigingsmechanismes ligt een fundamentele uitdaging, die ieder mens aangaat - de mogelijkheid van het individu om in een wereld vol moeilijkheden te overleven, en aan die wereld een echte bijdrage te leveren. Diana is niet "neurotisch" en kampt ook niet met een of ander vreemd probleem. Haar streven om op eigen benen te staan en haar angst om te falen komen voort uit een instinctief weten dat het leven loon naar werken geeft. Zij weet dat er geen garanties zijn voor honderd procent zekerheid, maar dat iemand vertrouwen moet hebben in eigen spankracht en innerlijke reserves. Als zij groter wordt zal zij een stevig en duurzaam gevoel van eigenwaarde krijgen door in ieder geval met haar talenten iets tastbaars en concreets te doen, in wat voor richting dan ook. Dit gegeven is voor haar toekomstige ontwikkeling zo belangrijk, dat zij nu al bang is dat zij niet in staat zal zijn om een gesteld doel te bereiken - ook al staat dat doel op dit moment nog helemaal niet vast. Zij zou er echter veel meer moeite mee hebben om vertrouwen in zichzelf te leren krijgen in een omgeving die teveel belang hecht aan materieel succes, en waarin te weinig aandacht geschonken wordt aan wie zij zelf nu eigenlijk is. Want wat voor talenten op emotioneel en intellectueel gebied zij ook mag hebben, of op het terrein van de fantasie, Diana heeft diep van binnen de neiging om wat zij in de ogen van anderen waard is, af te meten aan het behalen van tastbare resultaten. Als hij geholpen wordt om te begrijpen dat er verschil is tussen succes in de buitenwereld hebben en het hebben van een gevoel van eigenwaarde en weten wat je kunt, dan zal zij heel goed in staat zijn om deze fundamentele uitdaging aan te gaan.
- - -
Elk kind heeft een uniek aantal mogelijkheden, die het beste tot ontwikkeling gebracht kunnen worden als het bij de opvoeding als individu benaderd wordt. De meeste kinderen moeten het echter "doen" met wat de plaatselijke scholen bieden. In het Westen bestaat opvoeding, en dat past bij onze hedendaagse kijk op de wereld, in de eerste plaats uit het aanleren van praktische vaardigheden en allerlei specifieke kennis. Afgezien van de vraag of deze benadering wel voor ieder kind goed is, of zelfs "juist" genoemd kan worden als men deze kwestie in filosofisch of moreel opzicht wat breder bekijkt, het blijft een feit dat kinderen hun individuele mogelijkheden in hoge mate ondergeschikt moeten maken aan wat er van hogerhand voorgeschreven wordt. Sommigen hebben hier geen moeite mee, anderen ook niet, maar moeten dan wel zichzelf geweld aan doen. Weer anderen spelen maar weinig klaar, eenvoudigweg omdat ze onmogelijk tegen zichzelf in kunnen gaan. Er zijn natuurlijk scholen, die bij het lesgeven de nadruk leggen op een meer holistische kijk op de wereld, of meer gebruik maken van de verbeeldingskracht en de creatieve mogelijkheden die kinderen hebben. Maar die scholen kosten dan vaak meer dan veel ouders zich kunnen veroorloven. In ieder geval is het aangeboren individuele karakter enorm sterk aanwezig. Dat maakt dat elk kind, wat voor beperkingen er bij de opvoeding ook mogen zijn, vertrouwen kan leren krijgen dat hij of zij juist dat pad in het leven zal vinden, dat bij hem of haar past. Tenminste, als er genoeg begrip van de kant van de ouders is, en als de talenten die hij of zij van nature heeft, genoeg gestimuleerd worden.
Diana is realistisch ingesteld, en betrokken op alles wat er in haar directe omgeving gebeurt. Maar in feite vindt zij de hele wereld een interessante plek, en alles wat daar gebeurt is voor haar de moeite van het bestuderen waard. Andere mensen zijn echter vermoedelijk het meest interessant. Al van jongs af aan heeft zij heel veel contact met anderen nodig, en zij moet de kans hebben om wat zij ergens van denkt en vindt met een ander te delen. Haar onderzoekende geest en de wens om alles in een breed perspectief te zien, maken haar vermoedelijk tot een energieke en levendige leerling op school. Haar behoefte om met anderen te praten over haar ideeën en meningen komt het best tot zijn recht in een klas, waar gelegenheid is voor debat en discussie. Iets leren is voor haar alleen maar een uiterst positieve ervaring, waaraan maar één bezwaar kleeft - dat zij veel onderwerpen te beperkt vindt en veel leraren bekrompen. Zij kan maar moeilijk verteren dat er allerlei afgezaagde opvattingen verkondigd worden, waar iedereen nog achter staat, maar die in feite allang achterhaald zijn. Maar hoewel de wereld haar fantastische lijkt, hangt de mogelijkheid dat zij het op school goed zal doen grotendeels af van de vraag of zij met iedere afzonderlijke leraar een goede band weet te krijgen. Zij is erg intuïtief aangelegd, en voelt anderen heel goed aan, maar zij leeft alleen helemaal op als de leraar zelf ook echt belang stelt in zijn vak. Vermoedelijk zal zij onderwerpen die gaan over mensen, hun geschiedenis, hun motieven en gedrag erg boeiend vinden. Als het niet zo goed gaat op school, vraag dan wat zij van haar leraren vindt, want haar vorderingen in de klas hangen direct samen met het feit of zij zich wel gewaardeerd en begrepen voelt.
Het feit dat Diana zo open en ontvankelijk is, maakt dat de persoonlijke band die zij met een leraar heeft sterk haar resultaten op school zal beïnvloeden. Een reusachtig grote en onoverzichtelijke school is zeker niet goed voor haar, want haar verlangen om iets te leren staat of valt met de kwaliteit van de mensen die les geven. Een kleinere school, waar plaats is voor persoonlijke aandacht en belangstelling heeft daarom de voorkeur boven een school waar weliswaar hoge maatstaven wat onderwijs betreft worden aangelegd, maar waar zij verdwijnt in de massa. Het belangrijkste is dat het feit dat zij de dingen goed op een rijtje kan zetten, en in allerlei dingen voorop loopt, onderkend en gesteund wordt. Zij kan verstandelijk heel goed met allerlei begrippen omgaan, maar zij moet ook de ruimte hebben om goed over allerlei zaken na te kunnen denken. Hoe breder de leerstof is, en hoe soepeler de leraar, des te prettiger zal zij zich op school voelen. Het deelnemen aan activiteiten buiten school, waardoor zij nog meer opsteekt - lid worden van een club of van een vereniging, of meedoen aan een extra serie lessen ergens over - kunnen hier ook helpen. Reizen en kennis maken met andere talen en culturen betekenen een prikkel voor haar nieuwsgierigheid naar het leven en naar andere mensen. Het allerbeste zou zijn als er ook binnen het gezin activiteiten op geestelijk en intellectueel terrein ontplooid zouden worden, en dat men daar net zoveel waarde zou hechten aan iets leren en iets nieuws onderzoeken als aan de meer praktische kanten van het leven.
Zichzelf ontwikkelen door met anderen een relatie aan te gaan
Diana is er diep van overtuigd dat mensen wederzijds afhankelijk van elkaar zijn, en dat het onmogelijk is om een echt individu te worden zonder dat er een relatie is, die als spiegel dient. Relaties zullen voor haar in de toekomst vermoedelijk een dominerende rol spelen - en dat betreft niet alleen het hebben van een gezin, vrienden en partners, waardoor zij haar eigen aard kan ontdekken, en te weten kan komen waar zij persoonlijk behoefte aan heeft. Het gaat om het hele ingewikkelde stelsel van relaties tussen mensen als een gebied wat de moeite van het bestuderen waard is, en een beroep kan geven dat haar aanspreekt en voldoening schenkt. Omdat zij heel erg gevoelig is voor wat haar hart haar ingeeft, kun je er zeker van zijn dat zij altijd in contact zal blijven met het feit dat zij deel uitmaakt van één grote mensenfamilie. Alle relaties die zij later nog zal krijgen, zullen dus vermoedelijk gekenmerkt worden door het gevoel zich in anderen in te kunnen leven en steeds meer begrip voor anderen te kunnen opbrengen. Als zij volwassen is, zal zij zich waarschijnlijk meer en meer betrokken voelen op het welzijn van andere mensen. Het gaat er dan niet alleen meer om dat zij veel doet voor iedereen die haar persoonlijk na aan het hart ligt, maar dat zij zich als vanzelfsprekend betrokken voelt bij iedereen die gekwetst is of het niet meer ziet zitten, en die haar hulp, steun en leiding nodig heeft. Het allerbelangrijkste is dus dat het hebben van relaties voor Diana niet alleen een voornaam hulpmiddel is, maar ook tot de moeilijkste lessen behoort die zij zal krijgen. In veel opzichten zal zij niet echt zichzelf vinden voordat zij in staat is om het emotioneel in elkaar opgaan, wat bij de kindertijd hoort, over te laten gaan in op gelijke voet met elkaar omgaan, iets wat volwassenen onderling hebben. Het inzicht dat zij wezenlijk een eigen individualiteit heeft, los van anderen, zal uiteindelijk haar grootste talenten, reserves en inzet bundelen in een beroep, dat te maken heeft met werken met mensen. Maar voor het zover is, kunnen er meer dan één crisis of breuk plaats gevonden hebben met een partner, met vrienden of met bepaalde groeperingen. Zij heeft het hele spectrum van wat zich tussen mensen kan afspelen nodig om te ontdekken wie zij is en wat zij van het leven wil. Bij het opgroeien zullen haar ouders haar hopelijk aanmoedigen om van allerlei verschillende ervaringen te leren, en haar er niet van weerhouden om contacten te leggen met een nogal onconventioneel karakter. Haar onderzoekende geest zal, bewust of onbewust, proberen zichzelf te leren kennen door de ander als spiegel te gebruiken. Het resultaat zal zijn dat zij op een dag volwassen in het leven staat, echt wijs in de manier waarop zij de oneindig verschillende niveaus van omgang met elkaar weet te hanteren.
Copyright Astrodienst AG 1997. All rights are reserved. 27-Oct-1997